Wpisy w kategorii: Aktualności

Ostatnia Wieczerza
„Następnie wziął chleb, odmówiwszy dziękczynienie połamał go i podła
mówiąc: »To jest Ciało moje, które za was będzie wydane: to czyńcie na moją
pamiątkę!« Tak samo wziął i kielich po wieczerzy, mówiąc: »Ten kielich to
Nowe Przymierze we Krwi mojej, która za was będzie wylana«”.
Ewangelia według św. Łukasza 22, 19-20.
Pan Jezus ustanowił Eucharystię podczas Ostatniej Wieczerzy. Miała ona miejsce
w przeddzień męki i śmierci Pana Jezusa. Dlatego każda Eucharystia jest
„rzeczywistym uobecnieniem najważniejszego momentu historii zbawienia: śmierci
i zmartwychwstania Jezusa Chrystusa (…). W Eucharystii Jezus nieustannie oddaje się
w ręce Ojca dla nas i za nas. W tym akcie oddania się Syna Ojcu uczestniczy cały
Kościół, każdy z nas”1. Jezus ukryty pod postaciami chleba i wina jest realnie obecny
pośród nas. My zaś biorąc udział w Eucharystii, stajemy się jak Apostołowie
uczestnikami tego wydarzania, które miało miejsce przed wiekami.
Nasz Zbawiciel podczas Eucharystii oddaje siebie do całkowitej dyspozycji człowieka.
Przez komunię świętą pozwala nam wejść w niezwykłą bliskość, intymność ze Sobą,
objawia się w tym największa miłość Boga do człowieka2. Ta intymna bliskość
z Jezusem uzdalnia nas do składania ofiar z samych siebie, do przezwyciężania
własnych słabości, do bycia darem dla innych.
Msza Święta jest też w istocie pytaniem skierowanym do każdego z nas o to, czy męka,
śmierć i zmartwychwstanie Jezusa mają jakiś wpływ na moje codzienne życie. Czy
Eucharystia kształtuje moje wybory, relacje z innymi ludźmi, podejście do
konsumpcji, pracy? Czy Ewangelia ma coś do powiedzenia w trudnych momentach
mojego życia: w konfliktach z innymi, niepowodzeniach, w smutku, lęku o siebie
i swoją przyszłość, w pokusie rozpaczy, zatroskania o innych? Inaczej mówiąc, czy
bliskość Boga, której doświadczam podczas Eucharystii, ma realne przełożenie na
moje codzienne życie?3
ZADANIE
Przemyśl, czym jest dla Ciebie Eucharystia. Co możesz zrobić, żeby głębiej
przeżywać ten sakrament?
Podziękuj Panu Bogu podczas najbliższej Mszy Świętej za Jego ofiarę za nas, za dar
zbawienia.

Uroczystość Zmartwychwstania  Pańskiego każdego roku pozwala nam na nowo przeżywać zbawcze wydarzenia – Tajemnicę Niepowtarzalnej Miłości, jaką Pan Bóg okazał człowiekowi otwierając nam niebo. Grzech i jego owoc, to znaczy śmierć, nie jest już w stanie zagrodzić nam drogi do domu Ojca. Przez Jezusa w Duchu Świętym mamy na zawsze otwarty dostęp do Ojca. Niech to będzie najlepsze wielkanocne życzenie: aby każdy z nas doświadczył i przyjął tę zwycięską miłość Boga Ojca. Ogarnięci miłością Bożą i nadzieją, dzielmy się tymi darami z naszymi braćmi i siostrami. Potrzeba bowiem tej miłości i nadziei w każdym wymiarze naszego życia.

Ksiądz Ireneusz Kalf – proboszcz parafii Bożego Ciała w Tucholi wraz z Wikariuszami i Współpracownikami

Wigilia Paschalna, sprawowana w nocy z Wielkiej Soboty na Niedzielę Zmartwychwstania, jest uznawana za „matkę wszystkich wigilii” i centralny punkt roku liturgicznego. To niezwykle bogata w symbole liturgia, która świętuje zwycięstwo Chrystusa nad śmiercią i grzechem.

Oto opis przebiegu Wigilii Paschalnej w typowej parafii:

1. Liturgia Światła (na zewnątrz kościoła)

Liturgia rozpoczyna się zazwyczaj po zapadnięciu zmroku.

• Poświęcenie ognia: Przed kościołem rozpalane jest ognisko. Kapłan święci ogień, od którego następnie zapala Paschał – wielką, woskową świecę symbolizującą zmartwychwstałego Chrystusa.
• Znak Krzyża i Paschał: Na Paschale kapłan żłobi znak krzyża, greckie litery Alfa i Omega (oznaczające, że Chrystus jest początkiem i końcem) oraz aktualny rok.
• Procesja: Od zapalonego Paschału wierni zapalają swoje świece. W ciszy i ciemności wchodzą do kościoła, który stopniowo rozświetla się blaskiem Paschału.
• Orędzie Paschalne (Exsultet): Po wejściu do kościoła diakon lub kapłan śpiewa uroczysty hymn o zmartwychwstaniu.

2. Liturgia Słowa (historia zbawienia)

W kościele panuje mrok, oświetlony jedynie świecami. Liturgia słowa składa się z kilku czytań, które ukazują dzieje zbawienia: od stworzenia świata, przez wyjście Izraelitów z niewoli egipskiej, aż po proroctwa Mesjasza.

• Po czytaniach z Starego Testamentu zapalane są światła w kościele, a kapłan intonuje hymn „Chwała na wysokości Bogu”, podczas którego biją dzwony, oznajmiając Zmartwychwstanie.
• Następuje uroczyste Alleluja przed Ewangelią, którego nie słyszano przez cały Wielki Post.

3. Liturgia Chrzcielna

Ta część podkreśla, że przez chrzest wierni współumarli i współzmartwychwstali z Chrystusem.

• Litania do Wszystkich Świętych: Śpiewana jest w intencji wspólnoty Kościoła.
• Poświęcenie wody: Kapłan zanurza Paschał w chrzcielnicy, święcąc wodę.
• Odnowienie przyrzeczeń chrzcielnych: Wierni ze świecami w rękach odpowiadają na pytania kapłana, wyrzekając się zła i wyznając wiarę.
• Pokropienie: Kapłan kropi wiernych wodą chrzcielną na pamiątkę chrztu.

4. Liturgia Eucharystyczna

To szczyt całej celebracji. Eucharystia sprawowana jest z wielką radością. Wierni przystępują do Komunii św., w pełni uczestnicząc w paschalnej uczcie.

5. Procesja Rezurekcyjna

W naszej parafii, bezpośrednio po Mszy, odbywa się procesja rezurekcyjna. Wierni z Najświętszym Sakramentem okrążają kościół, śpiewając pieśni wielkanocne i ogłaszając światu Zmartwychwstanie Chrystusa.

Wigilia Paschalna to czas głębokiej radości, przechodzenia z ciemności do światła, będący nadzieją na nowe życie.

Bardzo dziękujemy wszystkim za obecność oraz zaangażowanie, szczególne podziękowania kierujemy do Hufca Tucholskich Harcerzy, osób zaangażowanych w Liturgię Słowa oraz Liturgicznej Służby Ołtarza!

Kochani Kapłani,
Drodzy Siostry i Bracia,

W Wielkanocne Święta na nowo odkrywamy, że Chrystus Zmartwychwstały jest naszą nadzieją, która przekracza wszelki lęk. Jego zwycięstwo nad grzechem i śmiercią przypomina nam, że ostatnie słowo zawsze należy do Życia, a nie do przemijania.

Życzę Wam w tym szczególnym dniu Bożego błogosławieństwa, radości i zdrowia. Niech Pascha otwiera nasze serca, abyśmy jako uczniowie Zmartwychwstałego wzrastali w wierze i stawali się misjonarzami nadziei w świecie, który jej tak bardzo potrzebuje. Niech Zmartwychwstały Chrystus napełnia nasze serca i domy głębokim pokojem oraz krzepi nadzieją narody świata dręczone wojną i przemocą. Niech Zwycięzca śmierci umacnia Rodziny w wierności i wzajemnej miłości, a osobom doświadczającym samotności, choroby czy żałoby niech towarzyszy w niesieniu krzyża ze wzrokiem utkwionym w Żyjącym na wieki.

Siostry i Bracia, niech słowa papieża Leona XIV, abyśmy każdego dnia byli czujni w zadziwieniu Paschą Zmartwychwstałego Jezusa, bo tylko On czyni możliwym to, co niemożliwe  – spełniają się w naszym życiu i dopomogą w świętowaniu Wielkanocy i zachwycie nad mocą Zmartwychwstałego.

Z serca Wam błogosławię: w imię Ojca i Syna i Ducha Świętego.

    Wasz biskup

+ Ryszard Kasyna

Wielki Piątek: Dzień Ciszy, Krzyża i Nadziei.

Dzisiejszy wieczór w naszym kościele upłynął pod znakiem głębokiego wyciszenia i kontemplacji męki Pańskiej. 

Liturgia Wielkiego Piątku – jedyny dzień w roku, kiedy nie sprawuje się Mszy świętej – wprowadziła nas w tajemnicę odkupienia.

Liturgia rozpoczęła się w wymownej ciszy. Kapłan padł krzyżem przed ołtarzem – to gest najgłębszej pokory, smutku i błagania o miłosierdzie dla całego świata.

Momentem kulminacyjnym było uroczyste odsłonięcie i ucałowanie Krzyża. Każdy z nas mógł podejść, by osobiście podziękować za ofiarę Chrystusa i oddać Mu pokłon. To pod tym znakiem odnajdujemy naszą siłę.

Choć bez przeistoczenia, mogliśmy przyjąć Chrystusa do naszych serc z darów konsekrowanych w Wielki Czwartek, jednocząc się z Jego cierpieniem.

Na zakończenie Najświętszy Sakrament został przeniesiony do Grobu Pańskiego. 

Tam, przy blasku świec i w modlitewnym czuwaniu, będziemy trwać aż do Wigilii Paschalnej.

„Oto drzewo Krzyża, na którym zawisło zbawienie świata.”

Dziękujemy wszystkim za wspólną modlitwę i tak liczną obecność. Zapraszamy do indywidualnej adoracji przy Grobie Pańskim.

Niech ten czas będzie dla nas wszystkich momentem zatrzymania i prawdziwego spotkania z Miłością, która nie cofnęła się przed śmiercią.