Wpisy w kategorii: Aktualności

Dziś w naszej wspólnocie parafialnej wielką radość! Kolejny ministrant został lektorem. Gratulujemy Piotrowi i jego rodzicom!

Eucharystia szkołą miłości
„Eucharystia jest moją autostradą do nieba!”.
ŚWIĘTY CARLO ACUTIS1
Święty Carlo Acutis był zafascynowany Eucharystią. Uważał, że Eucharystia jest
największym wyrazem miłości Boga do człowieka, ponieważ w Eucharystii uobecnia
się ofiara Jezusa na krzyżu i Jego zmartwychwstanie. W tym sakramencie Bóg pochyla
się nad ranami ludzkości i opatruje je. Eucharystia jest również najlepszym sposobem
okazywania wdzięczności Panu Bogu za otrzymane dary.
A zatem Eucharystia jest sakramentem Miłości. Objawia ona nieskończoną miłość
Boga do człowieka, ale także napełnia wierzących miłością. Dzięki Eucharystii
chrześcijanin może kochać tą samą miłością, którą kocha go Bóg2. „Jezus jest
Miłością, a im więcej będziemy się karmić Nim, który staje się pokarmem i napojem
dla nas przez Eucharystię, rzeczywiście zawierającą Jego ciało, Jego krew, Jego duszę
i bóstwo, tym silniej spotęgujemy naszą zdolność kochania. […] Eucharystia
ukształtuje nas w niepowtarzalny sposób na podobieństwo Boga, który jest Miłością”3 – zauważył kiedyś Carlo Acutis.
Eucharystia jest dla nas pytaniem o naszą codzienną miłości do Boga, ludzi i samego
siebie. Jest wezwaniem, aby w naszych codziennych wyborach było coraz mniej
egoizmu, własnych pragnień, odczuć, a coraz więcej bezinteresownego daru dla
innych.
Eucharystia uczy nas również realnego spojrzenia na siebie i drugiego człowieka,
często pełnego wad i niedoskonałości. Uczy, aby patrzeć tak, jak widzi nas Bóg. On
„patrzy na nas z realizmem i kocha takimi, jakimi nas widzi, tak samo zaprasza nas,
byśmy również kochali siebie i bliźnich takimi, jakimi wzajemnie siebie widzimy.
Eucharystia uczy nas miłości bezwarunkowej, miłości niezależnej od określonych
zachowań i postaw”4. Praktycznym wymiarem tej miłości jest bezinteresowny dar
z siebie, otwartość na każdego człowieka oraz gotowość do przebaczania.
ZADANIE
Pójdź w tym tygodniu na chwilę adoracji przed Najświętszym Sakramentem
i podziękuj Panu Bogu za to, że kocha Cię takiego, jakim jesteś ze wszystkimi
wadami i zaletami.

W sobotę w Pelplinie odbył się Diecezjalny Zjazd Służb Liturgicznych. Nie mogło także zabraknąć naszych ministrantów. Po uroczystej Mszy Świętej pod przewodnictwem ks. Bp. Ryszarda Kasyny wszyscy udali się na stadion miejski na rozgrywki sportowe: lekkoatletyczne i piłkę nożną. Najmłodsza grupa naszych ministrantów zajęła 4 miejsce! Gratulujemy sukcesu! Bardzo dziękujemy rodzicom za transport i opiekę podczas wyjazdu.

Serdecznie zapraszamy wszystkich maturzystów, ich bliskich i nauczycieli na wspólną modlitwę dzień przed rozpoczęciem egzaminów!

Pokarm na drogę
„Ja jestem chlebem życia. Ojcowie wasi jedli mannę na pustyni i poumierali. To
jest chleb, który z nieba zstępuje: kto go spożywa, nie umrze. Ja jestem
chlebem żywym, który zstąpił z nieba. Jeśli kto spożywa ten chleb, będzie żył
na wieki”.
Ewangelia według św. Jana 6, 48-51.
W komunii Pan Bóg oddaje się całkowicie człowiekowi. Chociaż ciągle nie potrafimy
kochać miłością bezinteresowną, pełną, to i tak Pan Bóg zaprasza nas do
przyjmowania swojego Ciała Eucharystycznego. Komunia to zatem pokarm na drogę,
to „chleb grzeszników”, który daje nam moc do dźwigania się z naszej słabości
i niemocy, do wychodzenia z własnych grzechów1.
Mając świadomość swojej grzeszności, przyjmujemy komunię jako niezasłużony dar.
Mamy świadomość, że Chrystus w tym sakramencie może uleczyć wszystkie nasze
rany, wyrządzone brakiem miłości; może uleczyć nasze serca. „Jeśli przyjmujemy
Eucharystię z całym wewnętrznym zaangażowaniem i miłością, wówczas napełnia
nas ona niewiarygodną siłą i odwagą do stawiania czoła wszelkiemu złu, które
napotykamy w naszym życiu, szczególnie zaś nienawiści. (…) Eucharystia jest
źródłem miłości i lekarstwem na główne choroby ludzkiego serca: na lęk
i nienawiść”2.
Eucharystia uzdrawiając nasze serca, czyni z nas misjonarzy współczucia i miłości do
Boga i bliźniego. To prowadzi nas do wrażliwości społecznej, która objawia się
w działaniach na rzecz pokoju, sprawiedliwości, w obronie godności każdego
człowieka, uzdrowienia struktur społecznych3.
Od początku chrześcijanie spotykając się na „łamaniu chleba”, starali się dzielić
swymi dobrami, pomagać ubogim i potrzebującym. Troszczyli się o siebie nawzajem.
To zobowiązanie jest aktualne i dzisiaj. Przyjmując pokarm duchowy, jakim jest
Eucharystia, otwieramy się na przemieniającą nas miłość Chrystusa, ale także
zobowiązujemy się do troski o pozostałych członków Ciała Chrystusa, tworzących
Kościół.
ZADANIE
 Zastanów się, w jaki sposób możesz zatroszczyć się o osoby potrzebujące Twojej
uwagi i miłości.