Archiwum miesięczne: grudzień 2025

W związku z Orszakiem Trzech Króli zapraszamy dzieci do udziału w Konkursie na najpiękniejszą koronę! Szczegóły na plakacie!

„Nade wszystko zaś przyobleczcie się w miłość, która jest więzią
doskonałości”.
List do Kolosan 3, 14.
Kiedy mówimy o zadaniach uczniów, warto spojrzeć na to, jak orędzie swojego
Mistrza głosił Kościół pierwszych wieków. Otóż ówczesna ewangelizacja była
prowadzona przez zwyczajnych chrześcijan. Nie tylko prezbiterów czy liderów, nie
mówiąc o „katolickich celebrytach”. Polegała ona przede wszystkim na tłumaczeniu
się przed rodziną i przyjaciółmi ze zwykłego-niezwykłego sposobu życia. Było to
możliwe z powodu praktykowania przez pierwszych chrześcijan takich postaw, które
przyciągały i intrygowały ludzi pięknem: modlitwą, życiem we wspólnocie,
dojrzałymi relacjami, pracą na rzecz ubogich, po prostu naśladowaniem Jezusa
w każdym momencie życia.
W pochodzącym z II w. Liście do Diogneta, jednym z ważniejszych źródeł opisujących
życie pierwszych chrześcijan, czytamy: „Chrześcijanie nie różnią się od innych ludzi
ani miejscem zamieszkania, ani językiem, ani strojem. (…) Mieszkają każdy we
własnej ojczyźnie, lecz niby obcy przybysze. Podejmują wszystkie obowiązki jak
obywatele i znoszą wszystkie ciężary jak cudzoziemcy. (…) Wszyscy dzielą jeden stół,
lecz nie jedno łoże. Są w ciele, lecz żyją nie według ciała. Przebywają na ziemi, lecz są
obywatelami nieba. Słuchają ustalonych praw, a własnym życiem zwyciężają prawa.
Kochają wszystkich ludzi, a wszyscy ich prześladują. (…) Ubliżają im, a oni
błogosławią. Obrażają ich, a oni okazują wszystkim szacunek. Czynią dobrze, a karani
są jak zbrodniarze. Karani, radują się jak ci, co budzą się do życia”1.
W czasach, gdy wiele rodzin doświadcza trudności, kryzysów czy duchowej pustki,
jeszcze bardziej powinniśmy dostrzegać, jak wielkim błogosławieństwem jest
możliwość trwania razem przy Jezusie. Prośmy, by nasze domy były miejscami, gdzie
wiara w Chrystusa rzeczywiście będzie działać przez miłość. Święta Rodzino
z Nazaretu, módl się za nami!
ZADANIE
Wraz z domownikami stwórz „rodzinny kodeks miłości”, w którym zapiszecie
najważniejsze zasady postępowania jako uczniowie Jezusa.

O północy rozpoczęła się w naszym kościele Msza Święta Pasterska, której przewodniczył Ksiądz Proboszcz. Kiedy rozpoczynamy obchody Uroczystości Bożego Narodzenia wpatrujemy się w żłóbek, aby dostrzec Chrystusa obecnego w naszym życiu i chcemy być jak pasterze, którzy po trudach stają się świadkami wydarzeń z Betlejem! Bardzo dziękujemy za wspólną modlitwę i tak liczną obecność! Oto krótka fotorelacja:

W tym roku, gdy Kościół zaprasza nas, byśmy stawali się Uczniami-Misjonarzami, życzymy, by Narodzony Pan, napełniał serca pokojem i obudził odwagę wiary oraz gotowość do radosnej służby dzielenia się Ewangelią w codzienności. 

Niech Boże Dziecię umacnia nas do bycia świadkami Jego Miłości w rodzinie, w pracy, w parafii i wszędzie tam, gdzie stawia nas każdego dnia. Niech Jego łaska i światło sprawią, że nasze słowa i gesty będą niosły dobro, pokój i nadzieję tym, którzy ich najbardziej potrzebują. 

Z serca życzymy, aby te Święta Bożego Narodzenia były czasem bliskości, wdzięczności i odnowienia wiary, a Nowy Rok przyniósł obfite owoce uczniowskiego życia i misyjnego zapału. Niech w tych wyjątkowych dniach nasze serca rozbrzmiewają modlitwą, wspólnym śpiewem kolęd i radością. 

Radosnych i obfitych w łaskę Bożą Świąt Narodzenia Pańskiego!  

Proboszcz i wikariusze parafii Bożego Ciała w Tucholi 

Umiłowani Siostry i Bracia w Chrystusie,

Drodzy Bracia Kapłani,

„Bóg stał się człowiekiem, aby człowiek mógł żyć w Bogu” – te słowa św. Augustyna prowadzą nas ku sercu tajemnicy Bożego Narodzenia. W nich odnajdujemy sens nocy betlejemskiej: Bóg przychodzi do człowieka, aby obdarzyć go swoją bliskością, miłością i zbawieniem.

Święta Bożego Narodzenia są czasem, w którym na nowo odkrywamy obecność Boga pośród nas – Boga, który w Dzieciątku Jezus przychodzi cicho i pokornie, a zarazem z mocą zdolną przemieniać ludzkie serca. W tej tajemnicy rodzi się prawdziwa nadzieja, pokój i sens naszego życia.

Niech Boże Narodzenie 2025 roku stanie się dla każdego z nas okazją do głębokiego spotkania z Bogiem, który pragnie narodzić się w ciszy naszych serc. Niech światło płynące z betlejemskiego żłóbka rozjaśnia mroki codzienności, a pokój Chrystusa przenika nasze rodziny i wspólnoty.

Kończący się Rok Jubileuszowy był dla nas pielgrzymką nadziei – czasem łaski, refleksji i duchowej odnowy. U progu nowego roku Chrystus zaprasza nas, abyśmy jeszcze pełniej odpowiedzieli na Jego wezwanie, stając się ludźmi zakorzenionymi w Ewangelii i gotowymi świadczyć o niej w codziennym życiu, w naszych rodzinach, parafiach, miejscach pracy i całym świecie.

Niech nadchodzący Rok Pański 2026, przeżywany pod hasłem „Uczniowie-misjonarze”, przyniesie odwagę do życia Ewangelią, radość dzielenia się wiarą oraz wytrwałość w budowaniu wspólnoty Kościoła i relacji międzyludzkich w duchu miłości, jedności i odpowiedzialności.

Z modlitewną pamięcią, z serca Was błogosławię w imię Ojca i Syna i Ducha Świętego.

Biskup Ryszard

Pelplin, 25 grudnia 2025 r.