Wpisy w kategorii: Aktualności

Zacheusz
„Muszę się zatrzymać w twoim domu”.
Ewangelia według św. Łukasza 19, 5.
Zacheusz to człowiek posiadający władzą, czyli ważny, mający wpływy, znany. Celnik,
który sprawował kontrolę, miał znajomości i zarządzał innymi. Pewnie niejeden
zazdrościł Zacheuszowi tej pozycji w społeczeństwie, bo na tamte czasy dawała mu
stabilność materialną i rozpoznawalność. Czego chcieć więcej? Był kimś ważnym w
oczach innych ludzi. A przed sobą?
Z jakiegoś powodu w Ewangelii czytamy, że był niski. Ile mógł mieć wzrostu? Metr
pięćdziesiąt? To mogło być powodem jego poczucia niskiej wartości, nadmiernej
potrzeby otrzymywania oznak szacunku, czy imponowania innym bardziej niż było
to potrzebne. Zahartowany przez przeciwności życia codziennego, z nikłą
perspektywą na zmianę, bo przecież nie będzie wyższy niż jest, zdążył wypracować
sobie wiele takich cech charakteru, którym zawdzięczał pozycję, jaką zdobył.
Pewnego dnia nadarzyła się okazja, aby zobaczyć Jezusa, o którym wszyscy mówili.
Jedyną przeszkodą okazał się niski wzrost Zacheusza, ale on nie mógł stracić takiej
szansy. Wszedł na drzewo i zobaczył Nauczyciela. A gdy jego wzrok spotkał się
z pełnym pokoju i miłości spojrzeniem Jezusa, usłyszał słowa: „Zacheuszu, zejdź
prędko, albowiem dziś muszę się zatrzymać w twoim domu” (Łk 19, 5).
Czy także ty zmagasz się w swoim życiu z przeciwnościami, niedoskonałościami
swojej fizyczności, siły duchowej lub moralnej? Uwierz Bogu, gdy Cię woła po imieniu
i mówi: „Jesteś dla mnie ważny, Ja Cię stworzyłem i odkupiłem, znam Cię dobrze.
Wiem o wszystkich twoich jasnych i ciemnych stronach. Znam Twoje serce, dzisiaj
muszę zatrzymać się w twoim domu”.
ZADANIE
Posłuchaj piosenki zespołu Arka Noego pt. Nieidealna
(https://www.youtube.com/watch?v=6LLF5h006rQ).
Podziękuj dzisiaj Panu Bogu za to, że jesteś właśnie taki, jaki jesteś, ze swoimi
zaletami i wadami.

Chrzty 27

I Komunia Święta 58

Bierzmowanie 48

Śluby 5

Zmarli 83

W związku z Orszakiem Trzech Króli zapraszamy dzieci do udziału w Konkursie na najpiękniejszą koronę! Szczegóły na plakacie!

„Nade wszystko zaś przyobleczcie się w miłość, która jest więzią
doskonałości”.
List do Kolosan 3, 14.
Kiedy mówimy o zadaniach uczniów, warto spojrzeć na to, jak orędzie swojego
Mistrza głosił Kościół pierwszych wieków. Otóż ówczesna ewangelizacja była
prowadzona przez zwyczajnych chrześcijan. Nie tylko prezbiterów czy liderów, nie
mówiąc o „katolickich celebrytach”. Polegała ona przede wszystkim na tłumaczeniu
się przed rodziną i przyjaciółmi ze zwykłego-niezwykłego sposobu życia. Było to
możliwe z powodu praktykowania przez pierwszych chrześcijan takich postaw, które
przyciągały i intrygowały ludzi pięknem: modlitwą, życiem we wspólnocie,
dojrzałymi relacjami, pracą na rzecz ubogich, po prostu naśladowaniem Jezusa
w każdym momencie życia.
W pochodzącym z II w. Liście do Diogneta, jednym z ważniejszych źródeł opisujących
życie pierwszych chrześcijan, czytamy: „Chrześcijanie nie różnią się od innych ludzi
ani miejscem zamieszkania, ani językiem, ani strojem. (…) Mieszkają każdy we
własnej ojczyźnie, lecz niby obcy przybysze. Podejmują wszystkie obowiązki jak
obywatele i znoszą wszystkie ciężary jak cudzoziemcy. (…) Wszyscy dzielą jeden stół,
lecz nie jedno łoże. Są w ciele, lecz żyją nie według ciała. Przebywają na ziemi, lecz są
obywatelami nieba. Słuchają ustalonych praw, a własnym życiem zwyciężają prawa.
Kochają wszystkich ludzi, a wszyscy ich prześladują. (…) Ubliżają im, a oni
błogosławią. Obrażają ich, a oni okazują wszystkim szacunek. Czynią dobrze, a karani
są jak zbrodniarze. Karani, radują się jak ci, co budzą się do życia”1.
W czasach, gdy wiele rodzin doświadcza trudności, kryzysów czy duchowej pustki,
jeszcze bardziej powinniśmy dostrzegać, jak wielkim błogosławieństwem jest
możliwość trwania razem przy Jezusie. Prośmy, by nasze domy były miejscami, gdzie
wiara w Chrystusa rzeczywiście będzie działać przez miłość. Święta Rodzino
z Nazaretu, módl się za nami!
ZADANIE
Wraz z domownikami stwórz „rodzinny kodeks miłości”, w którym zapiszecie
najważniejsze zasady postępowania jako uczniowie Jezusa.

O północy rozpoczęła się w naszym kościele Msza Święta Pasterska, której przewodniczył Ksiądz Proboszcz. Kiedy rozpoczynamy obchody Uroczystości Bożego Narodzenia wpatrujemy się w żłóbek, aby dostrzec Chrystusa obecnego w naszym życiu i chcemy być jak pasterze, którzy po trudach stają się świadkami wydarzeń z Betlejem! Bardzo dziękujemy za wspólną modlitwę i tak liczną obecność! Oto krótka fotorelacja: