Dzisiaj, w pierwsza sobotę marca, w ramach Promieni Miłosierdzia przy pomniku św. Małgorzaty modliliśmy się koronką do miłosierdzia Bożego w intencji mężczyzn, by byli odpowiedzialnymi opiekunami i strażnikami kobiet, dzieci i osób potrzebujących pomocy i wypełniali swoje powołanie bycia mężem, ojcem i opiekunem na wzór Św. Józefa.
Uczeń Jezusa człowiekiem modlitwy
„Panie naucz nas się modlić, tak jak i Jan nauczył swoich uczniów”.
Ewangelia według św. Łukasza 11, 1.
Wróćmy jeszcze raz do motta dzisiejszych rozważań: „Gdy Jezus przebywał w jakimś
miejscu na modlitwie i skończył ją, rzekł jeden z uczniów do Niego: »Panie, naucz nas
się modlić, jak i Jan nauczył swoich uczniów«” (Łk 11, 1).
Jezus jest wzorem i nauczycielem modlitwy. Z jednej strony podjął On i kontynuował
tradycję modlitwy Izraela, ale jednocześnie nadał jej nowy wymiar: synowskiej
komunii z Bogiem Ojcem w całkowitym posłuszeństwie Jego woli. Modlitwa Jezusa
była wpisana w rytm dnia. Odmawiana była u jego progu (Mk 1, 35) i gdy dzień się
kończył (Mk 6, 46-47). Często też Chrystus spędzał noc na modlitwie (Łk 6, 12).
Modlitwa towarzyszyła Mu przy ważnych wydarzeniach, takich jak: wybór Dwunastu
(Łk 6, 12-13), Przemienienie na górze Tabor (Łk 9, 28-29), podczas rozmnożenia
chleba (Mk 6, 41), Ostatniej Wieczerzy (Mk 14, 22-23), a szczególnie przed męką (Łk
22, 41-44). Jezus modlił się także, aby wysławiać Boga i dziękować Mu za Jego dobroć
i moc, po dokonanych cudach (Mk 1, 35; 6, 46; Łk 5, 16)1.
Całe życie Jezusa było modlitwą, był stale zjednoczony z Ojcem, w każdej chwili
swojego życia. Modlitwa była dla Jezusa czymś naturalnym, zwyczajną czynnością
wynikającą z potrzeby chwili: powiązana była z codziennymi wydarzeniami.
Niezależnie od tych form modlitwy, Jezus znajdował także czas na osobistą rozmowę
z Ojcem, czy też na odmawianie modlitw wynikających z prawa Izraela.
Modlitwa Jezusa była i jest inspiracją – w przeszłości i dzisiaj. Dla uczniów Chrystusa
powinna być naturalną codzienną czynnością każdego dnia. Powinna nam
towarzyszyć we wszystkich sprawach dnia. Modlitwą mogą być akty strzeliste, czyli
krótkie myśli/zdania, kierowane do Pana Boga w konkretnej sytuacji. To jednak nie
może wykluczyć nieco dłuższego czasu poświęconego w sposób szczególny Panu
Bogu na początku i na końcu dnia, a także przed ważnymi wydarzeniami w naszym
życiu. Warto pamiętać o różnorodności form i sposobów modlitwy. Niech nasza
modlitwa łączy w sobie uwielbienie i dziękczynienie Bogu, modlitwę prośby
i przebłagania.
ZADANIE
Podczas swojej modlitwy poproś Pana Boga słowami: „Panie naucz nas się
modlić”.
Podczas nadchodzącego tygodnia postaraj się żyć modlitwą w ciągu całego dnia.
Kieruj swoje myśli (jedno zdanie) ku Bogu w różnych sytuacjach życia, spotykając
różne osoby.
Serdecznie zapraszamy chłopców, którzy chcieliby zostać ministrantami i służyć przy ołtarzu Pana Jezusa!
Spotkania odbywają się w soboty o godz. 10.00 (w I sobotę miesiąca o 11.30).
Serdecznie zapraszamy w każdą niedzielę Wielkiego Postu na nabożeństwo Gorzkich Żali o godzinie 16.00!
Kilka słów o tym nabożeństwie: Gorzkie Żale to popularne w Polsce nabożeństwo pasyjne, połączone z wystawieniem Najświętszego Sakramentu i kazaniem pasyjnym. Pochodzi ono z początków XVIII w. – po raz pierwszy odprawiono je w 1707 r. Jego tekst zachował oryginalne, staropolskie brzmienie.
Co ciekawe, struktura tego nabożeństwa opiera się na strukturze dawnej Jutrzni. Składają się z trzech części, rozpoczynają się Zachętą (lub Pobudką – analogia do współczesnego Wezwania) i wzbudzeniem intencji (czytanie). W każdej części znajduje się hymn i dwie pieśni (dziś w Jutrzni są dwa psalmy i pieśń ze Starego Testamentu).
Gorzkie Żale dzieli się na Zachętę i trzy części. W każdą niedzielę Wielkiego Postu odprawia się jedną część.
Na tegorocznych „Gorzkich Żalach” zagłębiamy się w tajemnicy Świętych Ran Jezusa. W tym tygodniu odkrywamy je jako lekarstwo na wszelkie choroby człowieka zgodnie z zapowiedzią Izajasza: „W Jego ranach jest nasze uzdrowienie ” Pomocą może być modlitwa św. Klary do 5 ran Jezusa.
Jak czytać Pismo Święte?
„Gdy człowiek bierze do ręki z wiarą Pismo Święte i je czyta, znów przechadza
się z Bogiem w raju”.
ŚWIĘTY AMBROŻY, List 49, 31.
Jak czytać i żyć Słowem Bożym na co dzień? Najpierw trzeba sobie uświadomić, że Bóg
chce mówić do nas codziennie, osobiście i z miłością. Słowo Boga czytane z wiarą,
staje się oparciem, jest żywe, nie spóźnia się, jest aktualne, dane mi na obecną chwilę
mego życia. Warto nauczyć się konkretnych metod czytania Pisma Świętego i w nich
się ćwiczyć. Najważniejsza jednak nie jest metoda, ale systematyczność. Oto kilka
podpowiedzi jak czytać Pismo Święte:
