Młodzież z naszej parafii i nie tylko uczestniczyła wraz z ks. Łukaszem i opiekunami w XXX Spotkaniu Młodych na Lednicy. Wspaniałe przeżycia i doświadczenie wspólnoty Kościoła oraz spotkanie innych młodych osób stały się udziałem naszej młodzieży. Bardzo dziękujemy za wspólny czas!
Wstał, wziął swoje łoże i wyszedł…
„On wstał, wziął zaraz swoje łoże i wyszedł na oczach wszystkich. Zdumieli się
wszyscy i wielbili Boga mówiąc: »Jeszcze nigdy nie widzieliśmy czegoś
podobnego«”.
Ewangelia według św. Marka 2, 12.
Przeczytaj fragment Pisma Świętego, z Ewangelii według św. Marka 2, 1-12
o uzdrowieniu paralityka.
Wyobraź sobie scenę przedstawioną w tym fragmencie: tłum ludzi słuchających
Jezusa, wielu z nich stoi przed domem, nie mieszczą się już w środku. Wśród nich jest
wielu, którzy chcą słuchać Mistrza, inni, jak uczeni w Piśmie, próbują znaleźć
w słowach Jezusa coś, czym mogliby podważyć Jego autorytet, jeszcze inni przyszli
z czystej ciekawości, zobaczyć kogoś, o kim słyszeli.
Przedzierając się przez tłum, próbują wejść do pomieszczenia mężczyźni niosący na
noszach sparaliżowaną osobę. Jednak nie ma szans na to, żeby dostać się do wnętrza
domu, a zatem podejmują decyzję o wciągnięciu chorego na dach. Następnie
rozbierają cześć dachu i spuszczaj chorego przed oblicze Jezusa. Wyobraź sobie ich
wysiłek, krople potu spływające z czoła, zatroskanie, aby choremu nie stała się
większa krzywda.
Poczuj się tak, jakbyś tam był. Wyobraź sobie głosy, które słychać, ciepło słońca, lekką
bryzę wiejącą od jeziora, zapachy galilejskiej ziemi. Wyobraź sobie wszystkie osoby
biorące udział w tej scenie. Z którą postacią tej sceny utożsamiasz się najbardziej?
Czy jest to jedna z czterech osób trudzących się, aby wnieść chorego przed Pana
Jezusa? Czy może jesteś paralitykiem, który już nie ma sił, aby samodzielnie
funkcjonować i potrzebuje osób, które podejmą trud przywrócenia Cię do pełni życia?
A może jesteś jedną z osób stojącą w tłumie? Jeśli tak, to jakie motywy przywiodły Cię
do Pana Jezusa?
Spróbuj się wcielić w myślach w wybraną postać? Przeżyć tę sceną jakbyś był właśnie
tą osobą.
Słyszysz słowa Jezusa: „Cóż bowiem jest łatwiej powiedzieć: »Odpuszczają ci się
twoje grzechy«, czy też powiedzieć: »Wstań i chodź!«” (Mt 9, 5).
Które zdanie Jezusa bardziej do Ciebie przemawia? Zastanów się, co Pan Bóg chce Ci
dzisiaj przez tę scenę powiedzieć?
ZADANIE
Poszukaj w Internecie interpretacji tej sceny z Pisma Świętego.
Dziś nasza wspólnota parafialna obchodzi jedno z najpiękniejszych i najważniejszych świąt w roku liturgicznym – Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa, tradycyjnie nazywaną Bożym Ciałem, szczególnie ze względu na nasz odpust parafialny. To wyjątkowy dzień, w którym wychodzimy z murów naszej świątyni na ulice parafii, aby publicznie wyznać wiarę w żywą obecność Jezusa Chrystusa w Najświętszym Sakramencie. Znaczenie uroczystości Boże Ciało to czas radosnego dziękczynienia za dar Eucharystii. Idąc w procesji, nie tylko manifestujemy naszą przynależność do Kościoła, ale także zapraszamy Boga w naszą codzienność – w miejsca, gdzie mieszkamy, pracujemy i codziennie wędrujemy. Chrystus ukryty w Hostii błogosławi naszym domom, rodzinom oraz całemu lokalnemu społeczeństwu.
Bardzo serdecznie dziękujemy za liczną obecność, wspólną modlitwę oraz zaangażowanie w przygotowanie tej uroczystości!
W minioną niedzielę odbył się festyn rodzinny w naszej parafii na terenie wokół kościoła! Było mnóstwo atrakcji: fanciarnia, tatuaże i malowanie twarzy przez naszych harcerzy, dmuchańce, symulator dachowania, animator z pasją, stoisko medyczne, grupa strzelecka, ul edukacyjny, fotobudka, alpaki oraz wiele pysznych stoisk z posiłkami! Wystąpiła Orkiestra Reprezentacyjna Lasów Państwowych przy Technikum Leśnym w Tucholi, Schola Margaretki, Zespół Dei Flores i oczywiście nastąpiło rozstrzygnięcie konkursu pt. Jestem Dzieckiem Boga!
Wszystkim, którzy się zaangażowali i wsparli naszą inicjatywę bardzo serdecznie dziękujemy. Dziękujemy rodzicom dzieci ze scholi i ministrantów za wspaniałą pomoc, podziękowania kierujemy do Gminy Tuchola, która współfinansowała wydarzenie oraz do Tucholskiego Ośrodka Kultury!
Zawierzyć siebie Bogu
„Zawierz Panu swoją drogę i zaufaj Mu, On sam będzie działał”.
Księga Psalmów 37, 5.
Zawierzyć siebie Bogu to coś więcej niż poprosić o pomoc. To uznać, że On wie lepiej,
kocha bardziej i prowadzi pewniej niż my sami. To stanąć w prawdzie o własnej
bezsilności, nie po to, by się poddać, ale by oprzeć się na Jego miłości, która nie
zawodzi. To nie rezygnacja z działania, ale rezygnacja z kontroli nad wszystkim. To
zgoda na to, że Bóg ma swój czas, swój sposób i swój plan i że ten plan jest dla mnie
najlepszy. Współpraca z Bożą łaską to życie w łasce uświęcającej, która pozwala
zobaczyć i doświadczyć, jak Jezus mnie i Ciebie prowadzi na każdym etapie życia.
Zawierzyć swoje życie Bogu to pozwolić, aby On działał wedle swojej woli w moim
życiu, to zgodna na to, aby Pan Bóg posługiwał się mną do swoich celów. To ciągła
gotowość na odczytywanie, jakie zadanie we wspólnocie Kościoła wyznacza mi Pan
Bóg i sumienne zaangażowanie się w to dzieło.
Postawienie wszystkiego na Boga nie sprawi ani tego, że nasze życie będzie idealne,
pozbawione jakichkolwiek trudów i cierpienia, ani „że nagle zaleje nas fala trudnych
doświadczeń (…). Całkowite powierzenie się miłości Pana uzdalnia nas do przyjęcia od
Niego radości, pokoju, siły i ufności, zarówno w czasie pomyślnym, jak i w jego braku.
Zamiast samemu dźwigać swoje brzemię, otrzymujemy od Jezusa »słodkie jarzmo
i lekkie brzemię« (Mt 11, 30). Niekoniecznie lekkie na pierwszy rzut oka, ale
w rzeczywistości lekkie, dlatego że Jezus naprawdę dźwiga je razem z nami”1.
Co zatem możemy oddać Panu Bogu i jak to zrobić? Święty Jan Chrzciciel de la Salle
tak opisał, czym jest zawierzenie: „Zawierzyć Bogu siebie i wszystko, co do nas
należy, to ofiarować Mu prezent i dar z samego siebie, wszystkich swoich myśli,
wszystkich swoich słów, wszystkich swoich uczynków, wszystkich swoich dóbr,
zarówno duchowych, jak i ziemskich, jednym słowem, wszystko, cokolwiek
posiadamy na tym świecie”2. Chodzi w tym przypadku także o ofiarowanie swoich
grzechów i słabości oraz cierpień, których doświadczamy3.
ZADANIE
Ułóż własną modlitwę zawierzenia Panu Bogu i odmawiaj ją systematycznie.
