Medytacja chrześcijańska
„Maryja zachowywała wszystkie te sprawy i rozważała je w swoim sercu”.
Ewangelia według św. Łukasza 2, 19.
Medytacja chrześcijańska w sensie etymologicznym meditatio (łac.), oznacza
rozważanie, zagłębianie się w myślach, koncentracja. Medytować to być obecnym
przed Bogiem. „Medytacja nie polega na myśleniu o Bogu. W czasie medytacji dążymy
do dokonania czegoś niewymiernie wspanialszego – dążymy do bycia z Bogiem, do
bycia z Jezusem, do bycia z Jego Duchem Świętym, a nie zaledwie do rozważania
o Nich”1. W medytacji zatem chodzi o doświadczenie miłości Trójcy Świętej.
Medytacja chrześcijańska jest odpowiedzią na tęsknotę ludzi za doświadczeniem
obecności Boga w ich życiu. Doświadczenie miłości Boga domaga się jednak czasu,
dlatego też i medytacja wymaga czasu2. Chodzi tu zarówno o długość medytacji, jak
i systematyczność w uczeniu się tej formy modlitwy. Taka medytacja prowadzi do
wewnętrznej spójności człowieka oraz jedności z bliźnimi.
Najbardziej klasyczna metoda medytacji została opisana w Ćwiczeniach duchownych
Ignacego Loyoli. Zwraca on szczególna uwagę na stan umysłu, woli, pamięci, ale
wymaga czynności przygotowujących.
Medytacja ignacjańska prowadzi przez kolejne etapy:
Przygotowanie to wybór tematu (np. konkretnego fragmentu Pisma Świętego,
prawdy wiary), przyjęcie odpowiedniej postawy (klęcząca, siedząca). Medytację
rozpoczynamy od uświadomienia sobie obecności Boga i prośby o łaskę w owocnej
medytacji.
Rozmyślanie właściwe rozpoczyna się od rozbudzenia wyobraźni, która przywołuje
na myśl medytowaną rzeczywistość. Kolejnymi etapami są: zaangażowanie pamięci
(przypomnienie sobie przedmiotu rozmyślania w ogólności), ćwiczenie rozumu
(wejście w szczegóły rozważanego fragmentu i wyciągnięcie praktycznych
wniosków), zaangażowanie woli (wzbudzenie pobożnych i pełnych miłości uczuć
w stosunku do Boga i podjęcie postanowień).
Zakończenie to powtórzenie podjętych postanowień, intymna rozmowa z Bogiem3.
ZADANIE
W tym tygodniu podejmij medytację nad wybranym fragmentem Pisma Świętego.