Archiwum miesięczne: kwiecień 2026

Uczniowie gromadzą się na „łamaniu chleba”
„Trwali oni w nauce Apostołów i we wspólnocie, w łamaniu chleba
i w modlitwach”.
Dzieje Apostolskie 2, 42.
W pierwszych wiekach chrześcijanie gromadzili się „na łamaniu chleba” pomimo
tego, że byli za to prześladowani. Prowadzeni przed trybunały sądowe, dawali
świadectwo temu, że Eucharystia jest dla nich czymś ważnym i nie mogą
zrezygnować z uczestniczenia w tych spotkaniach. Eucharystia przez dwa tysiące lat
chrześcijaństwa stała zawsze w centrum liturgii Kościoła, była szczytem jego
modlitw1.
Msza Święta budowała i nadal buduje wspólnotę Kościoła. Jak pisał św. Paweł w Liście
do Koryntian: „Ponieważ jeden jest chleb, przeto my, liczni, tworzymy jedno ciało”
(1 Kor 10, 17). Komunia, którą przyjmujemy podczas Mszy Świętej jest Ciałem Pana
Jezusa. Komunia (łac. communio) to wspólnota, która pomimo swojej różnorodności
stanowi jedność w Jezusie Chrystusie. A zatem Eucharystia ma wymiar wspólnotowy,
bo uczestniczymy w niej z innymi wierzącymi na całym świecie i wspólnie budujemy
wspólnotę Kościoła.
Eucharystia tworzy Kościół, a Kościół „uczy się z Eucharystii wyrażać jedność
i wielość: jedność Kościoła i wielość zgromadzeń eucharystycznych; jedność
tajemnicy sakramentalnej i różnorodność tradycji liturgicznych; jedność celebracji
i różnorodność powołań, charyzmatów i posług”2. To właśnie uczestnicząc
w Eucharystii, sprawowanej na całym święcie, doświadczamy tego, jak różnorodny
jest Kościół na poszczególnych kontynentach i w różnych krajach. Uczestnicząc we
Mszy Świętej, dostrzegamy różnorodność osób, postaw, zdolności i charyzmatów. Ale
też każda Eucharystia jest świadectwem, że z naszej różnorodności Pan Bóg tworzy
jedną, wspólną mozaikę Kościoła.
ZADANIE
Podczas najbliższej Mszy Świętej podziękuj Panu Bogu za innych uczestników
Eucharystii, za Waszą różnorodność. Pomyśl, że wszyscy tworzycie jedno Ciało,
jakim jest Kościół i wszyscy jesteśmy sobie wzajemnie potrzebni.

Drodzy Siostry i Bracia,  

W Niedzielę Miłosierdzia, pragnę zwrócić Waszą uwagę na sprawę Pani Weroniki Krawczyk, mieszkanki naszej diecezji, matki trojga dzieci, która w 2016 roku odmówiła aborcji własnego syna, a kilka lat później odradziła innemu małżeństwu korzystanie z usług lekarza, który wcześniej namawiał ją do uśmiercenia jej dziecka. Za te słowa prawdy została skazana prawomocnym wyrokiem sądu na prace społeczne i zobowiązana do publicznego przeproszenia tego lekarza. Odmowa złożenia przeprosin grozi jej pozbawieniem wolności. Zwróciłem się z prośbą do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej o ułaskawienie Pani Weroniki. Proszę was również o podpisanie petycji w tej sprawie, szczegóły znajdziecie na stronie naszej diecezji i parafii. 

Jako Wasz Pasterz proszę także: módlmy się za Nią, za jej rodzinę i dzieci, aby Bóg dał im siłę i aby wymiar sprawiedliwości nie skrzywdził niewinnej matki. Niech ta sprawa będzie dla nas wszystkich przypomnieniem, że obrona życia bywa dziś aktem odwagi, który wymaga naszej solidarności, modlitwy i zaangażowania.  

Na mężne wyznawanie naszej wiary, z serca błogosławię.  

Wasz Biskup Ryszard  

Link do podpisania petycji: https://twojepetycje.pl/petycja/ulaskaw-weronike

Ostatnia Wieczerza
„Następnie wziął chleb, odmówiwszy dziękczynienie połamał go i podła
mówiąc: »To jest Ciało moje, które za was będzie wydane: to czyńcie na moją
pamiątkę!« Tak samo wziął i kielich po wieczerzy, mówiąc: »Ten kielich to
Nowe Przymierze we Krwi mojej, która za was będzie wylana«”.
Ewangelia według św. Łukasza 22, 19-20.
Pan Jezus ustanowił Eucharystię podczas Ostatniej Wieczerzy. Miała ona miejsce
w przeddzień męki i śmierci Pana Jezusa. Dlatego każda Eucharystia jest
„rzeczywistym uobecnieniem najważniejszego momentu historii zbawienia: śmierci
i zmartwychwstania Jezusa Chrystusa (…). W Eucharystii Jezus nieustannie oddaje się
w ręce Ojca dla nas i za nas. W tym akcie oddania się Syna Ojcu uczestniczy cały
Kościół, każdy z nas”1. Jezus ukryty pod postaciami chleba i wina jest realnie obecny
pośród nas. My zaś biorąc udział w Eucharystii, stajemy się jak Apostołowie
uczestnikami tego wydarzania, które miało miejsce przed wiekami.
Nasz Zbawiciel podczas Eucharystii oddaje siebie do całkowitej dyspozycji człowieka.
Przez komunię świętą pozwala nam wejść w niezwykłą bliskość, intymność ze Sobą,
objawia się w tym największa miłość Boga do człowieka2. Ta intymna bliskość
z Jezusem uzdalnia nas do składania ofiar z samych siebie, do przezwyciężania
własnych słabości, do bycia darem dla innych.
Msza Święta jest też w istocie pytaniem skierowanym do każdego z nas o to, czy męka,
śmierć i zmartwychwstanie Jezusa mają jakiś wpływ na moje codzienne życie. Czy
Eucharystia kształtuje moje wybory, relacje z innymi ludźmi, podejście do
konsumpcji, pracy? Czy Ewangelia ma coś do powiedzenia w trudnych momentach
mojego życia: w konfliktach z innymi, niepowodzeniach, w smutku, lęku o siebie
i swoją przyszłość, w pokusie rozpaczy, zatroskania o innych? Inaczej mówiąc, czy
bliskość Boga, której doświadczam podczas Eucharystii, ma realne przełożenie na
moje codzienne życie?3
ZADANIE
Przemyśl, czym jest dla Ciebie Eucharystia. Co możesz zrobić, żeby głębiej
przeżywać ten sakrament?
Podziękuj Panu Bogu podczas najbliższej Mszy Świętej za Jego ofiarę za nas, za dar
zbawienia.

Uroczystość Zmartwychwstania  Pańskiego każdego roku pozwala nam na nowo przeżywać zbawcze wydarzenia – Tajemnicę Niepowtarzalnej Miłości, jaką Pan Bóg okazał człowiekowi otwierając nam niebo. Grzech i jego owoc, to znaczy śmierć, nie jest już w stanie zagrodzić nam drogi do domu Ojca. Przez Jezusa w Duchu Świętym mamy na zawsze otwarty dostęp do Ojca. Niech to będzie najlepsze wielkanocne życzenie: aby każdy z nas doświadczył i przyjął tę zwycięską miłość Boga Ojca. Ogarnięci miłością Bożą i nadzieją, dzielmy się tymi darami z naszymi braćmi i siostrami. Potrzeba bowiem tej miłości i nadziei w każdym wymiarze naszego życia.

Ksiądz Ireneusz Kalf – proboszcz parafii Bożego Ciała w Tucholi wraz z Wikariuszami i Współpracownikami

Wigilia Paschalna, sprawowana w nocy z Wielkiej Soboty na Niedzielę Zmartwychwstania, jest uznawana za „matkę wszystkich wigilii” i centralny punkt roku liturgicznego. To niezwykle bogata w symbole liturgia, która świętuje zwycięstwo Chrystusa nad śmiercią i grzechem.

Oto opis przebiegu Wigilii Paschalnej w typowej parafii:

1. Liturgia Światła (na zewnątrz kościoła)

Liturgia rozpoczyna się zazwyczaj po zapadnięciu zmroku.

• Poświęcenie ognia: Przed kościołem rozpalane jest ognisko. Kapłan święci ogień, od którego następnie zapala Paschał – wielką, woskową świecę symbolizującą zmartwychwstałego Chrystusa.
• Znak Krzyża i Paschał: Na Paschale kapłan żłobi znak krzyża, greckie litery Alfa i Omega (oznaczające, że Chrystus jest początkiem i końcem) oraz aktualny rok.
• Procesja: Od zapalonego Paschału wierni zapalają swoje świece. W ciszy i ciemności wchodzą do kościoła, który stopniowo rozświetla się blaskiem Paschału.
• Orędzie Paschalne (Exsultet): Po wejściu do kościoła diakon lub kapłan śpiewa uroczysty hymn o zmartwychwstaniu.

2. Liturgia Słowa (historia zbawienia)

W kościele panuje mrok, oświetlony jedynie świecami. Liturgia słowa składa się z kilku czytań, które ukazują dzieje zbawienia: od stworzenia świata, przez wyjście Izraelitów z niewoli egipskiej, aż po proroctwa Mesjasza.

• Po czytaniach z Starego Testamentu zapalane są światła w kościele, a kapłan intonuje hymn „Chwała na wysokości Bogu”, podczas którego biją dzwony, oznajmiając Zmartwychwstanie.
• Następuje uroczyste Alleluja przed Ewangelią, którego nie słyszano przez cały Wielki Post.

3. Liturgia Chrzcielna

Ta część podkreśla, że przez chrzest wierni współumarli i współzmartwychwstali z Chrystusem.

• Litania do Wszystkich Świętych: Śpiewana jest w intencji wspólnoty Kościoła.
• Poświęcenie wody: Kapłan zanurza Paschał w chrzcielnicy, święcąc wodę.
• Odnowienie przyrzeczeń chrzcielnych: Wierni ze świecami w rękach odpowiadają na pytania kapłana, wyrzekając się zła i wyznając wiarę.
• Pokropienie: Kapłan kropi wiernych wodą chrzcielną na pamiątkę chrztu.

4. Liturgia Eucharystyczna

To szczyt całej celebracji. Eucharystia sprawowana jest z wielką radością. Wierni przystępują do Komunii św., w pełni uczestnicząc w paschalnej uczcie.

5. Procesja Rezurekcyjna

W naszej parafii, bezpośrednio po Mszy, odbywa się procesja rezurekcyjna. Wierni z Najświętszym Sakramentem okrążają kościół, śpiewając pieśni wielkanocne i ogłaszając światu Zmartwychwstanie Chrystusa.

Wigilia Paschalna to czas głębokiej radości, przechodzenia z ciemności do światła, będący nadzieją na nowe życie.

Bardzo dziękujemy wszystkim za obecność oraz zaangażowanie, szczególne podziękowania kierujemy do Hufca Tucholskich Harcerzy, osób zaangażowanych w Liturgię Słowa oraz Liturgicznej Służby Ołtarza!